ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ
Κάσσανδρος και Θεσσαλονίκη
Κατηγορίες:
Tιμή:
 4.00 €
Εκδότης:
 e-bookshop.gr
Σελ. (PDF):
 122
ISBN:
 978-960-9520-13-3
Βαθμολογία:
  • ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ...

    (Θέατρο)

     

    Π ρ ώ τ η  Π ρ ά ξ η

     

    Σκηνή Πρώτη

     

    Μακεδονία, 315 π.Χ.

     

    (Σκοτάδι.

     

    Ενώ φωτίζεται μόνον το προσκήνιο, ακούγονται ποδοβολητά αλόγων με ήχους κυμάτων ακρογιαλιάς.

     

    Ακολουθούν ήχοι εφίππων που αφιππεύουν και χλιμιντρίσματα αλόγων.

     

    Έρχεται απ’ το βάθος του κέντρου της σκηνής, μες από το σκοτάδι, ο 35χρονος Κάσσανδρος με την ακολουθία του.         

     

    Φτάνουν στο σημείο που αρχίζει το φωτισμένο κέντρο του προσκήνιου.

     

    Σταματούν.

     

    Ο Κάσσανδρος κοιτάζει σε κατάσταση έκστασης απέναντί του την θάλασσα και τον Όλυμπο. Οι αξιωματικοί φρουροί του, τον κοιτάζουν ερωτηματικά... 

     

    Απόλυτη σιγή.

     

    Ο Κάσσανδρος είναι στον “κόσμο” του.

     

    Πλησιάζει στο φωτισμένο προσκήνιο. Μαζί του και δυο αξιωματικοί.

     

    Σταματά.

     

    Συνεχίζει να βλέπει σε έκσταση τον Όλυμπο απέναντί του.

     

    Οι αξιωματικοί κοιτάζονται με απορία μεταξύ τους.)

     

    Κάσσανδρος: (Ατενίζοντας το τοπίο.) Οκτώ ολόκληρα χρόνια!... (Παύση.)

    Πέρασαν!...

    Α΄ Αξιωματικός: Σαν να ‘ταν χθες!...

    B΄ Αξιωματικός: ...Που άφησε την τελευταία πνοή του... Εκεί!... Στην μακρινή Βαβυλώνα!...

    Κάσσανδρος: Αυτή ήταν η μοίρα του! Να μην δουν τα μάτια του ποτέ!...  Την θάλασσά μας!...

    (Παύση.)

    Τον Όλυμπο!... Το ιερό βουνό μας!...         

    (Παύση.)

    Την Μακεδονία μας!... Που η ανδρεία του στρατού μας, την έφτασε στα πέρατα της Γης!

    A΄ Αξιωματικός: Ήταν να  κλείσει εκεί  τα μάτια του... Στην μακρινή Ανατολή...

    Β΄ Αξιωματικός: Είπαν πως πέθανε από υψηλό πυρετό.

    Κάσσανδρος: (Με σκεπτικισμό.) Πολύ γι’ αυτό αμφιβάλλω.

    (Οι αξιωματικοί, συναινούν με σχετικά βλέμματα μεταξύ τους. Ο Κάσσανδρος παίρνει βαθιά ανάσα.)

    Τώρα αυτά πέρασαν...

    (Σε έκσταση.)

    Γι’ άλλον σκοπό ήρθαμε εδώ.

    Α΄ Αξιωματικός: (Κοιτάζοντας με απορία τον Β΄.) Για ποιον!

    Κάσσανδρος: Όχι, να θυμηθούμε τα παλιά...

    Β΄ Αξιωματικός: Αλλά... Τι!

    Κάσσανδρος: Να χτίσουμε τα Νέα!

    Α΄ Αξιωματικός: Τι θέλετε να πείτε;

    Κάσσανδρος: (Κοιτάζοντας το τοπίο με ικανοποίηση.) Την αμμουδιά αυτή, θα  βλέπει από το ύψωμα η Νέα Πόλη!...

    (Οι αξιωματικοί κοιτάζονται μεταξύ τους.)        

    Και πιο πέρα... εκεί... που, αν κι η ματιά... την Δύση θ’ ατενίζει...

    (Παίρνει βαθιά ανάσα.)

    ...εύχομαι... η πόλη αυτή... Δύση... ποτέ να μην γνωρίσει!...

    Α΄ Αξιωματικός: Γιατί εδώ;

    Κάσσανδρος: (Γυρίζει και βλέπει τον αξιωματικό. Ύστερα επιστρέφει το βλέμμα στο τοπίο μπροστά του, στην ίδια κατάσταση έκστασης.) Γιατί είδα στ’ όνειρό μου... Πίσω απ’ αυτήν την αμμουδιά... Στο ύψωμα... Σ’ αυτήν την περιοχή... Μεγάλη πόλη!... Δυνατή!... Να υπάρχει!...

    (Παύση.

     

    Α΄ & Β΄ αξιωματικοί κοιτάζονται με νόημα.)

     

    Β΄ Αξιωματικός: Παράξενο όνειρο!...

    Κάσσανδρος: (Στον “κόσμο” του.) Παράξενο!... Σαν όλα τα όνειρα!...

     

    (Παύση.)

     

    Α΄ Αξιωματικός: (Διστακτικά.) Και... από ένα... όνειρο!... Θα χτίσουμε την πόλη;

     

    (Παύση.)

     

    Κάσσανδρος: (Στον “κόσμο” του.) Γιατί!... Κι όλη η ζωή μας!... Ένα όνειρο δεν είναι;

    (Γυρίζει προς του αξιωματικούς. Και οι τρεις κοιτάζονται με μια παράξενη αίσθηση. Μετά ρωτάει τον Α΄ αξιωματικό.)

    Έχεις μαζί σου νόμισμα του ημίθεου Ηρακλή;

    Α΄ Αξιωματικός: (Με χαμόγελο ικανοποίησης βγάζει ένα νόμισμα. Το κοιτάζει.) Αυτή η μορφή, δύναμη μες απ’ το νόμισμα ακτινοβολεί· και πλημμυρίζει γύρω, η θεϊκή, σχεδόν, ενέργεια ενός ημίθεου.

                                           

    (Ο αξιωματικός δίνει στον Κάσσανδρο το νόμισμα. Εκείνος το κοιτάζει και από τις δυο πλευρές. Ύστερα βγάζει από την θήκη του μικρό σπαθί με το δεκαεξάκτινο Αστέρι της Βεργίνας. Το καρφώνει στην άμμο. Το περιστρέφει έντονα. Ανοίγει μια βαθιά τρύπα. Τοποθετεί μέσα το νόμισμα. Το σκεπάζει. Κοιτάζει την άμμο στοχαστικά.)

     

    Κάσσανδρος: Αυτό το νόμισμα!... Με την μορφή του Ηρακλή!... Προστάτη του βασιλικού οίκου των Μακεδόνων... Σημάδι ας γίνει!... Της Γέννησης!... Της Νέας Πόλης!...

    (Ατενίζει εμπρός του με ψυχική ευφορία το τοπίο.)

    Α΄ Αξιωματικός: Όνομα! Αυτή η πόλη... δεν θα έχει;

    Κάσσανδρος: (Χαϊδεύει το μικρό σπαθί κοιτάζοντάς το με νόημα.) Θα έχει!... Και πολύ όμορφο!... Όσο όμορφη είναι αυτή που το έχει!...

     

    (Αρχίζει τελετουργικά να χαράζει στην άμμο, επάνω από το θαμμένο νόμισμα, ενώ προφέρει, παράλληλα, αργά, την λέξη:

     

    Θ Ε Σ Σ Α Λ Ο Ν Ι Κ Η

     

    Ο Κάσσανδρος και οι δυο αξιωματικοί κοιτάζονται με ικανοποίηση μεταξύ τους.)

     

    Α΄ Αξιωματικός: (Με νόημα.) Αλήθεια!... Πολύ όμορφο όνομα!...

    Β΄ Αξιωματικός: (Το ίδιο.) Ποιο όμορφο δεν έχω ακούσει!...

    Κάσσανδρος: (Κοιτάζει στην άμμο το όνομα, κουνώντας το κεφάλι.)

    Ναι!... Νομίζω... πολύ... θα της πηγαίνει!...

    (Σηκώνεται. Κοιτάζει πάλι την λέξη, Θ Ε Σ Σ Α Λ Ο Ν Ι Κ Η.

    Ύστερα, λέει, με δυνατή φωνή.)

    Εγώ, ο Κάσσανδρος! Αποφασίζω!...

    Όλα τα πολίσματα, γύρω, ν’ αδειάσουν!...

    (Παύση.)

    Όλα... Πίσω... Στο ύψωμα!... Εκεί, να μαζευτούν! Και ν’ ατενίζουν την ακτή αυτή!... Από την Νέα Πόλη που θα γεννηθεί!...

    Εύχομαι ο Χρόνος να μην την αγγίξει!... Αλλά με υπερηφάνεια, άτρωτη,  μέσα του να βαδίζει!...

    Κι η Θέρμη!... Εδώ να μαζευτεί!...

    Το όνομά της ας το θυμίζει η θάλασσα αυτή!

    Μα... τις ακτές της... η Νέα Πόλη!... Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!!!...

     

    (Γυρίζει και χάνεται μες στο σκοτάδι με την ακολουθία του.

     

    Ακούγονται πάλι ποδοβολητά αλόγων ενώ συνεχίζουν απαλά τα κύματα.   

     

    Χαμηλώνει ο φωτισμός.

     

    Σκοτάδι.)

Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης