ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ
Η Δικαιοσύνη του Σύμπαντος
Κατηγορίες:
Tιμή:
 6.00 €
Εκδότης:
 e-bookshop.gr
Σελ. (PDF):
 248
ISBN:
 978-960-9520-40-9
Βαθμολογία:
  • ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ...

    Το Σύμπαν συνεχίζει… μες απ’ τον Χρόνο τον άχρονο… την συμπαντική του… από υπάρξεώς του… δράση…

     

    Γαλαξίες…

    Ήλιοι… Πλανήτες… Δορυφόροι…

    Κομήτες… Αστεροειδείς… Αστρική Σκόνη…

     

    Όλα κινούνται… σ’ έναν αέναο… συμπαντικό ρυθμό… στην ύπαρξή τους… «νοιώθοντας» βαθειά… ότι όλα…

    Όλα… μες από διάφορες… εφήμερες μορφές… μες στον πυρήνα της Συμπαντικής Αλήθειας… είναι… Ένα…

     

    Μες… στην Αλήθεια… την Συμπαντική…

    Στου σκοταδιού του Σύμπαντος… το Χάος…

    Εφήμερα συμπαντικά φαντάσματα… σ’ έναν ατέλειωτο  ρυθμό… θανάτου και ζωής… γεννιούνται και πεθαίνουν…

     

    Όντα… εφήμερα… Όντα… θνητά…

    Μες απ’ το χώμα τους… έχουν εμφανιστεί πολλά…

    Σε Δορυφόρους και Πλανήτες…

     

    Η εκρηκτική δύναμη… της ύπαρξης της ζωής…

    Σαν επανάσταση… εφήμερη…

    Σε κάποια σημεία… στο άπειρο Σύμπαν… πάλλεται…

     

    Σαν αγωνίας… χωρίς νόημα… κραυγή… συμπαντική…

    Μες στο απέραντο… σκοτεινό Χάος… χάνεται…

    Στο άπειρο… του Απείρου…

     

    Το Σύμπαν… με αγωνία μεγάλη… «ακούει» στην ύπαρξή του… τις διάφορες… εφήμερες… εκρήξεις της ζωής…

     

    Φωνές και ήχοι… Ήχοι και φωνές…

    Διασχίζουν… τον αέρα της ζωής…

    Στην επιφάνεια… κάποιων Πλανητών και Δορυφόρων…

     

    Μες… στις φωνές αυτές… η ίδια αίσθηση… κυριαρχεί…

    Αίσθηση… μες από ήχους διάφορους… που «νοιώθουν» μέσα τους… παράξενα…

    Ήχοι… που έχουν… μες από θνητά όντα… γεννηθεί…

    Όντα… που θέλουν… να υπάρχει… Δικαιοσύνη…

     

    Φωνές… σ’ έναν Πλανήτη… αμέτρητες… αρχίζουν να ακούγονται… σε δρόμους και πλατείες…

    Φωνές… κάτω απ’ το φως… ενός Ήλιου αστραφτερού…

    Φωνές… κάτω από σύννεφα… χιόνια ή βροχές…

    Φωνές… με δυναμική εκρηκτική… που διασχίζουν… σε όλα τα σημεία του… όλον τον Πλανήτη…

     

    Όντα!...

    Εφήμερα!... Θνητά!...

    Εμείς!...

     

    Αιώνες!...

    Αιώνες μες στον Χρόνο αμέτρητους!...

     

    Εμείς…

    και οι πρόγονοί μας…

    τριγυρνάμε!...

     

    Μια λέξη!...

    Αιώνια στην ύπαρξή μας πάλλεται!...

    Μια λέξη!...

     

    Μια λέξη…

    που ποτέ… στον κόσμο αυτόν…

    δεν πήρε σάρκα και οστά!...

     

    Μια λέξη…

    που συγκλονίζει τις υπάρξεις μας…

    βαθειά!...

     

    Όλα τα όντα τα θνητά…

    μες από άγνωστες δυνάμεις…

    που εμφανίζονται και χάνονται…

    στης αδικίας τον Πλανήτη…

    ένα όνομα της δώσανε!...

     

    Δικαιοσύνη!...

     

    Όλα τα όντα τα θνητά…

    στης αδικίας τον Πλανήτη…

    ένα όνομα της δώσανε!...

     

    Δικαιοσύνη!...

     

    Όλα τα όντα τα θνητά…

    στης αδικίας τον Πλανήτη…

    ένα όνομα της δώσανε!...

     

    Δικαιοσύνη!... Δικαιοσύνη!... Δικαιοσύνη!...

     

    Δικαιοσύνη!... Δικαιοσύνη!...

     

    Δικαιοσύνη!...

     

    Η έκρηξη η ηχητική… των όντων των φωνών… με μια απόκοσμη αίσθηση… μακριά στο Χάος… χάνεται…

    Στο Σύμπαν… το απέραντο…

    Σαν έκκληση… πλανητική… για Δικαιοσύνη… βαθειά… μέσα του… σβήνει…

     

    Τα όντα… με μια αίσθηση μετέωρη… μες στις υπάρξεις νοιώθοντας… αιώνια απογοήτευση… πέρα από τις πλατείες και τους δρόμους… αρχίζουν… μακριά να χάνονται…

     

    Σαν όντα… άλλων… παρελθόντων εποχών…

    Σαν… οπτασίες της ζωής… εφήμερες…

    Σε όλα τα σημεία του Πλανήτη… μες στο σκοτάδι… ή… στο φως του Ήλιου… σβήνουν…

     

    Απέραντη… πλανητική σιωπή… ακολουθεί…

     

    Βαθειά… στην ύπαρξή της… «νοιώθει» να αντηχούν… όλες οι εφήμερες φωνές…

    Φωνές… με μια αίσθηση ονειρική… μες στον αέρα… που είχανε χαθεί… όλων των θνητών όντων…

     

    Μες… στης απέραντης σιωπής… την αίσθηση αυτή… την προαιώνια… άχρονη πορεία του… ο Πλανήτης… στο σκοτεινό Χάος… συνεχίζει…

     

    Κάποιες… φωνές…

    Όντων θνητών… πλανητικές φωνές…

    Μες στα σκοτάδια… κάτω από σύννεφα… ή… στο φως του Ήλιου… αρχίζουν… μες στον αέρα… σε όλον τον Πλανήτη… να ταξιδεύουν…

    «Όντα πολλά!... Πλατείες και δρόμους… διασχίσανε… Δικαιοσύνη… στον Πλανήτη αυτόν… ζητώντας…

    Από υπάρξεως κόσμου… ποτέ!...

    Η Δικαιοσύνη… στον κόσμο αυτόν… δεν εμφανίστηκε!...

    Ίσως… γιατί… όντα εφήμερα είμαστε!... Όντα θνητά!...

    Και… σε θνητά όντα… η Δικαιοσύνη η αθάνατη… δεν μπορεί… μέσα τους να ζει!... Να υπάρχει!...»

     

    Άλλο ον… ενώ σε έκσταση έχει «χαθεί…» τον νυχτερινό αέρα του Πλανήτη… η φωνή του… αρχίζει να διασχίζει…

    «Ο αέρας!... Της νύχτας αυτής!... Ποιος ξέρει!...

    Ίσως… να… «άκουσε!...»

    Τις αμέτρητες φωνές… μες στην αιθέρια ύπαρξή του!...

    Και… σαν αιθέρια ύπαρξη… μες απ’ τους κραδασμούς… που «χάθηκαν…» στην ύπαρξή του…

    Να ένοιωσε… μια αίσθηση… αμυδρή…

    Μια αίσθηση… αδιόρατη… για την Δικαιοσύνη!...»

     

    Το ον… μες στις αιθέριες σκέψεις του… έχει «χαθεί…» κοιτάζοντας τριγύρω του… το απέραντο σκοτάδι…

     

    Το φως του Ήλιου… κάποιο άλλο ον… μες από κάποια σύννεφα φωτίζει… σε άλλο σημείο του Πλανήτη…

    Η ύπαρξή του… ανάμεσα στα σύννεφα… έχει «χαθεί…» και στις χλωμές… ακτίνες του Ήλιου…

    «Όντων φωνές… από μακριά… ακούστηκαν!...

    Φωνές… με μια αίσθηση… απελπισίας!...

    Για εμάς!... Τα θνητά όντα… έλεγαν…

    Μες… από άγνωστες δυνάμεις… που εμφανιζόμαστε… και ύστερα… μες απ’ τον θάνατο… χανόμαστε!...

    Εδώ!... Στης αδικίας τον Πλανήτη!...»

     

    Το ον… με μια παράξενη αίσθηση… νοιώθει… μες στις ακτίνες του Ήλιου… ν’ αρχίζει να «ταξιδεύει…»

    Οι σκέψεις του… βαθειά μέσα τους… έχουν «χαθεί…»

    Νοιώθει… μες στην αιθέρια ύπαρξή του… με τις ακτίνες του Ήλιου… να έχει γίνει… Ένα!...

    Μες... από την αιθέρια… ηλιακή… αίσθηση… αυτή… συνεχίζει να μονολογεί…

    «Ίσως… ποιος ξέρει!... Ίσως… σε άλλους κόσμους… μακρινούς… Κάτω… από άλλων Ήλιων… φως…

    Εκεί!... Στο Σύμπαν… το απέραντο…

    Ίσως… κάπου εκεί… μακριά… πολύ μακριά…

    Ίσως… να υπάρχει… Δικαιοσύνη!...»

     

    Το ον… με μια απόκοσμη… μετέωρη αίσθηση… ανυπαρξίας και ύπαρξης… σαν άυλο ον αισθάνεται… ενώ μες στις ακτίνες του Ήλιου… συνεχίζει να «ταξιδεύει…»

     

    Ενώ το ον… με άυλη αίσθηση… στις σκέψεις του… βαθειά έχει «χαθεί…» άλλων όντων φωνές… αρχίζουν να ακούγονται… σε άλλα σημεία του Πλανήτη…

    «Όντων… αμέτρητων… φωνές!...

    Τις πλατείες και τους δρόμους!...

    Σε όλον τον Πλανήτη… έχουνε διασχίσει!...»

    «Από υπάρξεως κόσμου!...

    Όντα… νέα και παλιά… ζητούν δικαιοσύνη!...»

    «Ίσως… μες στις υπάρξεις μας!... Ζουν… άλλα όντα!...

    Όντα πολλά!... Δίκαια και άδικα!...

    Κι αιώνια… μέσα μας… νύχτα και ‘μέρα… πολεμούν!...

    Για αδικία… ή… δικαιοσύνη!...»

    «Όλη η ζωή… είν’ ένα απέραντο… μυστήριο!...

    Δυνάμεις… άγνωστες… την κυβερνούν!...

    Δυνάμεις… που… ποτέ!...

    Τα όντα τα θνητά!... Ποτέ… δεν θα γνωρίσουν!...»

     

    Κι άλλες φωνές…

    Όντων… αμέτρητες… φωνές…

    Όντων… μες από στοχασμό απέραντο… φωνές… σε διάφορες περιοχές… διασχίζουν τον αέρα του Πλανήτη…

     

    Ενώ ο Πλανήτης… την κυκλική πορεία του συνεχίζει… των θνητών όντων οι φωνές… μες στον αέρα χάνονται… σαν όνειρο… ηχητικό… από άλλους κόσμους…

     

    Το Σύμπαν… «νοιώθει…» αμυδρά… πολύ απόμακρα… τις αμέτρητες φωνές… βαθειά στην ύπαρξή του…

     

    Μες… από έκσταση… απέραντη…

     

    «Χαμένο…» στο Χάος… του Απείρου…

     

    Με στοχασμό βαθύ… αρχίζει να μονολογεί… μες στην αόρατη και ορατή… ύπαρξή του…

     

    Σύμπαν!...

    Αόρατο και Ορατό!...

    Εγώ!...

     

    Γαλαξίες!...

     

    Ήλιοι!... Πλανήτες!... Δορυφόροι!...

    Κομήτες!... Αστεροειδείς!...

    Αστρική Σκόνη!...

     

    Νοιώθω…

    τις ζωντανές υπάρξεις τους!...

     

    Να ζούνε…

    να πεθαίνουν…

    και να ξαναγεννιούνται…

    μες στην αόρατη και ορατή ύπαρξή μου!...

     

    Φωνές!...

     

    Ακούω πολλές φορές!...

     

    Φωνές…

    όντων θνητών…

    Πλανητών και Δορυφόρων!...

     

    Δικαιοσύνη!...

     

    Τα όντα τα θνητά ζητούν!...

     

    Μες στην εφήμερη ζωή που ζουν!...

     

    Δικαιοσύνη!...

     

    Η

    Συμπαντική Δικαιοσύνη…

    σε όλο το Σύμπαν το απέραντο!...

     

    Βαθειά στην ύπαρξή μου ζει!...

     

    Ζει κι αναπνέει!...

     

    Της…

    Συμπαντικής Δικαιοσύνης…

    η απέραντη πνοή…

    μες στις πνοές… όλων των όντων!...

     

    Όντων…

    αόρατων και ορατών…

    υπάρχει!...

     

    Αόρατων και ορατών…

    υπάρχει!...

     

    Υπάρχει!... Υπάρχει!... Υπάρχει!...

     

    Υπάρχει!... Υπάρχει!...

     

    Υπάρχει!...

     

    Η συμπαντική… εσωτερική φωνή…

     

    Μες από στοχασμό… και έκσταση του Σύμπαντος… βαθειά… στην ύπαρξή του… χάνεται…

     

    Διασχίζοντας… όλων των ορατών και αοράτων… την αιθέρια ύπαρξη… των ουρανίων σωμάτων… 

     

    Σιωπή… απέραντη… Σιωπή… συμπαντική…

     

    Διασχίζει… με μια αίσθηση… απόκοσμη… Γαλαξιών… Ήλιων… Πλανητών… Δορυφόρων… Κομητών… Αστεροειδών… Αστρικής Σκόνης… τις υπάρξεις…

     

    *   *   *

Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης