ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ
Ο Ρατσισμός της Φύσης
Κατηγορίες:
Tιμή:
 6.00 €
Εκδότης:
 e-bookshop.gr
Σελ. (PDF):
 199
ISBN:
 978-960-9520-35-5
Βαθμολογία:
  • ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ...

    Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

     

    Πλανήτης Γη… 21ος Αιώνας…

     

    Ακούγονται φωνές διάφορων δικαστών… που στέλνουνε στις φυλακές «Ρατσιστές…» για τις ιδέες που εκφράζουνε υπέρ της Ράτσας τους… σε πολλές περιοχές του κόσμου…

     

    Οι φυλακίσεις… «πέφτουνε βροχή…» με αποφάσεις ενός υπέρτατου θεσμού… που τα ανθρώπινα όντα έχουν εμπνευσθεί:… Της Ανθρώπινης Δικαιοσύνης…

     

    Των δικαστών οι φωνές… μετά από μια μετέωρη αναμονή… σαν κεραυνοί αστραφτεροί ηχούν μες στην απόλυτη σιωπή… σβήνοντας μες στις δικαστικές τους αποφάσεις…

    «Ο Νόμος… όπως γνωρίζεις… είναι αυστηρός…

    Τα χρόνια… ίσως… φαίνονται πολλά…

    Μα… μες στην περιορισμένη ελευθερία σου… όπως άλλοι πολλοί… θα συνηθίσεις…»

     

    Στο τέλος άλλης δίκης… σε άλλο σημείο του Πλανήτη Γη… άλλη φωνή δικαστική… τον αέρα διασχίζει…

    «Η τιμωρία σου… δεν θα είναι αυστηρή…

    Για να έχεις χρόνο πολύ… ελεύθερος… ζώντας στον Νέο Κόσμο… για τις ιδέες σου να μετανοήσεις…

    Αν… και τον Νόμο… τόλμησες να αγνοήσεις!...»

     

    Σε άλλη περιοχή της Γης… άλλη φωνή αυστηρή… διασχίζει την αίθουσα ενός Ανώτατου Δικαστηρίου…

    «Οι ιδέες σου… όπως γνώριζες… δεν έπρεπε έξω από εσένα… στον αέρα του Πλανήτη να ηχούν…

    Σαν μια ασθένεια πνευματική… να μην μολύνουνε την ακοή… άλλων πιστών στην εξουσία ανθρώπων…

    Μόνο η εξουσία η σοφή… δικαίωμα έχει… να διαδίδει τις δίκαιες ιδέες της… σε όλον τον Πλανήτη…

    Γι’ αυτό… η τιμωρία σου… θα είναι πολύ αυστηρή!...

    Που… και αν ξαναέρθεις στην ζωή… με άλλη μορφή… την τιμωρία αυτήν να την θυμάσαι… »

     

    Άλλη φωνή… σε άλλο μέρος της Γης… διασχίζει… μια απέραντη αίθουσα δικαστηρίου…

    Στο εδώλιο… όντα πολλά… ακούνε την απόφαση… που κρίνεται η ζωή τους…

    «Οι ιδέες σας… αν και χωρίς φωνή… βουβές… σ’ όλη την πόλη… μες από λέξεων εικόνες… αντηχούσαν…

    Ζητώντας… τα προνόμια των όντων της μείξης των φυλών… να σβήσουν… να χαθούν…

    Ή… και εσείς… τα ίδια να έχετε προνόμια… ενώ ζείτε με άλλα όντα ίδιας φυλής… με ίδιας φυλής απογόνους…

    Αυτό… όπως γνωρίζετε… είναι αντίδραση φοβερή…

    Στο σχέδιο για μια ανθρωπότητα… με μια μεικτή φυλή…

    Που σαν αδέλφια… όλοι μας… θα ζούμε στον Πλανήτη Γη… αδελφωμένα!...

    Η τιμωρία σας… μες από την απόφαση αυτή… αν ζήσετε κι εσείς με όντα άλλων φυλών… δεν θα είναι τιμωρία…

    Και μες από την μεικτή ζωή αυτή… έρθουν στον κόσμο απόγονοι… σε μια χωρίς φυλές και ράτσες κοινωνία…

    Αν απορρίψετε την πρόταση αυτή… θ’ ακολουθήσετε… με άλλα όντα των ίδιων ιδεών… της φυλακής… τον ίδιο της δικαιοσύνης δίκαιο δρόμο…»

     

    Η αυστηρή φωνή… με μια αίσθηση αιώνιας απειλής… σε άλλες του παρελθόντος δικαστικές φωνές… αρχίζει να χάνεται… σβήνοντας βαθειά… στον άχρονο τον Χρόνο…

     

    Όλες οι αίθουσες… σε όλη την Γη… απ’ τις ποινές που έχουνε επιβληθεί… έχουν «παγώσει…»

     

    Ποινές… που μες από μια αιωρούμενη… απειλητική σιωπή… παράδειγμα πρέπει να γίνουν σε όσους αντιδρούν… στις εντολές των Εξουσιαστών του Πλανήτη…

     

    Για ειδικά προνόμια… εντολές… στις μαζικές μείξεις όλων των φυλών… και στα εκλεκτά μεικτά παιδιά… του Νέου Κόσμου που γεννιούνται…

    Εντολές… που όσα όντα δεν ακολουθούν… μένουν στο περιθώριο της ζωής…

    Βλέποντας… μες απ’ της εξουσίας την «απομόνωση…» τα άλλα όντα να ευημερούν… στον Νέο Μεικτό Κόσμο…

     

    Μες στους απόηχους… των φωνών των δικαστών που χάνονται… κάποια φωνή απόμακρη… σαν από άλλον κόσμο… αρχίζει να γεννιέται…

     

    Φωνή… με μια δυναμική μοναδική… διασχίζει την σιωπή του φόβου στον αέρα…

    Φωνή… με μια αίσθηση… απόκοσμη…

    Φωνή… που αρχίζει να διαπερνά… τα έγκατα της ύπαρξης όλων των όντων…

     

    Μες στις δικαστικές αίθουσες… πολύ αμυδρά… αρχίζει να «ακούγεται» αιθέρια… διαισθητικά… μες στων θνητών εφήμερων όντων τις υπάρξεις…

     

    Φωνή… μες απ’ την Ύπαρξη βαθειά… της προαιώνιας… άχρονης… Μητέρας Φύσης…

     

    Φύση!... Αιώνια!...

    Εγώ!...

     

    Τα όντα… ακούνε την φωνή… με βλέμματα «χαμένα…»

     

    Φωνές…

    όντων θνητών…

    στην ύπαρξή μου άκουσα!...

     

    Όντα θνητά…

    να τιμωρούν άλλα θνητά όντα!...

     

    Όντα…

    που δεν ακολουθούν τις εντολές…

    να μην υπάρχουνε πολλές φυλές…

    αλλά Μια Γήινη Φυλή!...

     

    Σ’ έναν Μεικτό Κόσμο!

     

    Η φωνή… με σκοτεινούς απόηχους αρχίζει να χάνεται… μες από μια αίσθηση θλίψης βαθειάς… για των φυλών της Γης… το φοβερό και απαίσιο μέλλον…

     

    Τα όντα μες στις αίθουσες… σε απόλυτη βαθειά σιωπή… ακούνε την φωνή… με βλέμματα στο άπειρο «χαμένα…»

     

    Μια νεκρική σιγή… ακολουθεί… το τέλος της φωνής… που έχει «χαθεί…» στ’ άγνωστα βάθη της Φύσης…

     

    Κάποιες φωνές… πολύ δειλά… με μια αίσθηση δέους… αρχίζουν να διασχίζουν τον αέρα…

     

    Φωνές που ηχούν στις αίθουσες… σαν ηχητικές σκιές… ενός ανεπαίσθητου… αδιόρατου φόβου…

     

    «Ήταν… φωνή… αληθινή αυτή!;...»

    «Φωνή… της Φύσης!;...»

    «Ή… κάποιο… παιχνίδι μαζικό!;...»

    «Βαθειά… της ύπαρξής μας!;...»

    «Σκέψης… παιχνίδι… ηχητικό!;...»

    «Κι όχι… η φωνή της Φύσης!;...»

     

    Σε άλλες αίθουσες δικαστικές… άλλες φωνές ακούγονται… με μια αίσθηση… απόκοσμου δέους…

     

    «Όλοι… νομίζω… ακούσαμε… κάποια φωνή!...»

    «Ναι!... Ναι!... Ναι!... Ναι!...»

    «Κάποια… φωνή… αν είναι δυνατόν!... Της Φύσης!...»

    «Ναι!... Ναι!... Αυτό είπε η φωνή!...»

    «Ότι… ήταν… η φωνή της Φύσης!...»

    «Αν ήτανε… αληθινή η όχι η φωνή… εμείς ποτέ δεν θα το μάθουμε!... Μόνο η Φύση…  Η Φύση μόνο το γνωρίζει!...»

     

    Τα άλλα όντα συμφωνούν… με μια αίσθηση μετέωρη…

    Μέσα τους… βαθειά ηχούν… οι λέξεις οι απόκοσμες… της Μάνας Φύσης…

     

    Σε άλλη περιοχή της Γης… άλλα όντα έχουνε «χαθεί…» μες στους απόηχους της φωνής… ενώ η φαντασία τους… σε άγνωστα μέρη… άλλων κόσμων ταξιδεύει…

     

    Μέσα τους… την ύπαρξή τους η φωνή… με κραδασμούς απόκοσμους έχει κλονίσει…

     

    «Νοιώθω… βαθειά μέσα μου… έναν… κλονισμό!...»

    «Κι εγώ!...»

    «Κι εγώ!...»

    «Κι εγώ!...»

    «Κι εμείς!...»

    «Όλοι μας!...»

    «Μες από την φωνή αυτή…»

    «Βαθειά… κλονίστηκε… η ύπαρξή μας!...»

    «Ίσως… η φωνή αυτή…»

    «Αν είναι… αληθινή…»

    «Ακούει… τις δικές μας τις φωνές!...»

    «Αν η φωνή αυτή…»

    «Ήτανε… η φωνή της Φύσης!...»

     

    Μέσα στην αίθουσα… απλώνεται… απόλυτη σιωπή…

     

    Σιωπή… με μια αιθέρια αίσθηση… απόκοσμη…

    Σαν γέννημα… κι αυτή… της Φύσης…

     

    Τα όντα… έχουν «χαθεί» κι αυτά… μες στην απέραντη σιωπή της Φύσης…

     

    Σιωπή… που «ζει» και «ακούει» μέσα της… φωνές από άλλους κόσμους…

     

    Κόσμους… μικρόκοσμους… μες από αγώνες για ζωή… που δημιουργούν μεγάλους κόσμους…

     

    Η Φύση… μες απ’ της Ύπαρξής της… την αρχέγονη εντολή… όλα τα όντα εμφανίζει στην ζωή… σ’ έναν αγώνα αδιάκοπο… νύχτα και ‘μέρα… χωρίς τέλος…

     

    Όντα εμφανίζονται… όντα χάνονται…

    Προσωρινές εφήμερες… γήινες σάρκινες σκιές…. μες στο ποτάμι μιας ακατάπαυστης ροής…

    Της προαιώνιας… υπέρτατης αρχής… της Ζωής και του Θανάτου…

Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης