ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ
Το Χωματένιο Χρήμα
Κατηγορίες:
Tιμή:
 4.00 €
Εκδότης:
 e-bookshop.gr
Σελ. (PDF):
 120
ISBN:
 978-960-9520-31-7
Βαθμολογία:
  • ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ...
    ​ΤΟ ΧΩΜΑΤΕΝΙΟ ΧΡΗΜΑ
     
    Η συμπαντική ουσία… διανύει κάποιον κύκλο της… μες στους αμέτρητους στο παρελθόν… που είχαν χαθεί…

    Στο αχανές διάστημα… κάπου ένας Γαλαξίας… συνεχίζει να υπάρχει…

    Στο απέραντο σκοτεινό κενό… την κυκλική πορεία του γύρω απ’ τον Ήλιο του… ένας Πλανήτης συνεχίζει…

    Σε αέρα… θάλασσα και γη… αιώνια ταξιδεύει η ζωή…

    Ανάμεσα στα όντα της με ευφυΐα μεγάλη… το χωματένιο χρήμα… αέναα κυκλοφορεί…

    Σαν ανεπαίσθητη μορφή αιθερική… υπερήφανη ακούγεται η φωνή του χρήματος… σε όλον τον Πλανήτη…

    Χρήμα!...

    Χωμάτινο!…

    Εγώ!...

    Χώμα με γέννησε!...

    Ζωντανό!...

    Η χωματένια του φαντασία!...

    Μες από μένα…
    κινείται όλη η Γη!...

    Σκλάβα δική μου…
    κάθε ανθρώπινη ζωή…

    Υποταγμένη…
    σε διεστραμμένης φύσης…
    όντα χωματένια…

    Η φωνή του χρήματος… σαν άυλη πλανητική κραυγή… διασχίζει την ύπαρξη… όλων των χωματένιων όντων…

    Μια αίσθηση… αφύπνισης… νοιώθουνε μέσα τους βαθειά… οι εφήμερες υπάρξεις…

    Ένας υπαρξιακός σεισμός… με κραδασμούς πρωτόγνωρους… διασχίζει το ψευδο-φαινόμενο της ζωής…
    Την εφήμερη ύπαρξή τους…

    Όλα τα όντα… σε βαθειά έκσταση… με πολλές σκέψεις… αντιδρούν στην φωνή του χρήματος με σιωπηλές φωνές… γιατί στην ύπαρξή τους έχει κυριαρχήσει…
    «Φωνή!...»
    «Του χρήματος φωνή!...»
    «Χωμάτινη φωνή!...»
    «Την ύπαρξή μας συγκλονίζει…»
    «Λέει… ότι…»
    «Σκλάβα…»
    «Είναι δική του…»
    «Κάθε ανθρώπινη ζωή…»
    «Μες απ’ αυτό…»
    «Το χωματένιο χρήμα…»
    «Κινείται όλη η Γη…»
    «Η ύπαρξή του…»
    «Από χωματένια φαντασία…»
    «Έχει γεννηθεί…»
    «Διεστραμμένης φύσης…»
    «Χωματένιων όντων…»
    «Φαντασία…»

    Η φωνή του χρήματος και των όντων… φθάνουν διαισθητικά… σε άλλα όντα ενός Πλανήτη του ίδιου Γαλαξία…

    Τα όντα… έχουν απ’ τις απόμακρες φωνές… την δική τους την ζωή… για κάποιες στιγμές… σχεδόν… ξεχάσει…

    Μέσα σε απόλυτη σιωπή… φωνές ψιθυριστές αρχίζουν να ακούγονται… βαθειά απ’ την ύπαρξή τους…
    «Τι χωματένιο ήχο…»
    «Φοβερό!...»
    «Είχε η φωνή αυτή!...»
    «Σαν απ’ το χώμα ενός Πλανήτη…»
    «Να έχει γεννηθεί…»
    «Από χώμα ζωντανό!...»
    «Από την χωματένια του φαντασία…»
    «Λέει ότι σκλάβα είναι…»
    «Δική του…»
    «Κάθε ανθρώπινη ζωή…»
    «Υποταγμένη…»
    «Σε διεστραμμένης φύσης…»
    «Όντα χωματένια…»

    Οι φωνές των όντων των δύο Πλανητών… φθάνουν στον Κεντρικό Ήλιο του Σύμπαντος…

    Μες στον Πυρήνα…

    Ο Πυρήνας… ενώ «ακούει» τις φωνές… τις συνοδεύει με χωματένιας χροιάς ήχους φανταστικούς…
    Σαν μουσική ακολουθία χωμάτινης πνοής… που γέννησε μες από χωματένια όντα… χωματένιο χρήμα…    

    Οι Οντότητες… ακούνε σε έκσταση τις φωνές… και τους χωματένιους ήχους συνοδείας του Πυρήνα…
    Μια αίσθηση απόκοσμη… την ύπαρξή τους διασχίζει… ενώ μετέωρες αρχίζουν να ακούγονται οι φωνές τους…
    «Πρώτη φορά!...»
    «Ακούγονται!...»
    «Από έναν Πλανήτη μακρινό…»
    «Τέτοιες φωνές!...»
    «Για χωματένιο χρήμα…»
    «Τι να ‘ναι αυτό;!...»
    «Που σκλάβα έχει…»
    «Κάθε ανθρώπινη ζωή;!»
    «Κι άλλες φωνές ακούστηκαν…»
    «Από άλλο σημείο…»
    «Του ίδιου Γαλαξία…»
    «Φωνές… μετέωρες…»
    «Φωνές… βουβές…»
    «Για τον φοβερό!...»
    «Χωματένιο ήχο!...»
    «Της φωνής!...»
    «Ήχο που έχει γεννηθεί…»
    «Από διεστραμμένης φύσης…»
    «Όντων χωματένιων…»
    «Φαντασία…»

    Η φωνή του χρήματος… συνεχίζει να ακούγεται σε όλον τον Πλανήτη…

    Η φύση μου!...

    Στα υποταγμένα όντα μου…
    βαθειά κυριαρχεί!...

    Μετά απ’ του ύπνου την βαθειά σιωπή…
    αφού σε άλλους κόσμους έχουνε χαθεί…
    βλέπουν τον κόσμο γύρω τους…
    με νέα ελπίδα και πνοή…

    Για να υπάρξουν στην ζωή…
    απεγνωσμένα ψάχνουν για να βρουν…
    με αθώους τρόπους… ή εγκληματικούς…
    τις αόρατες αλυσίδες τους…
    Εμένα!...

    Νέες φωνές ακούγονται… με σκοτεινή χροιά και υπερηφάνειας έπαρση… επάνω στον Πλανήτη…

    Ναι!... Ναι!... Ναι!... Ναι!...

    Τις αόρατες αλυσίδες τους…
    με υπομονή και επιμονή…
    ανείπωτη…

    Κάτω από σύννεφων σκιές…
    μέρες ηλιόλουστες…
    καλοκαιριού ή χειμώνα…

    Νύχτες με μισοφέγγαρα ή ολόγιομα φεγγάρια…
    νύχτα και μέρα αδιάκοπα…

    Του χρήματος γεννήτορες εμείς!...

    Εμείς σφυρηλατήσαμε…
    τις αλυσίδες τους… τις αόρατες…
    μες στους αιώνες!...

    Η φωνή του χρήματος κι οι άλλες οι φωνές… φθάνουν διαισθητικά… στον ίδιο Πλανήτη…

     Τα όντα «ακούνε» τις φωνές… με μια παράξενη αίσθηση… Τους φαίνονται… σαν ψέμα… οι μακρινές φωνές…

    Σαν εφιάλτη ταραχή δονούνται μέσα τους… οι σκοτεινής χροιάς φωνές… μ’ έναν φόβο αδιόρατο… ενώ μια αίσθηση απόμακρης απειλής ηχεί στην ύπαρξή τους…   

    Φωνές… αρχίζουν να ακούγονται… Μετέωρες φωνές… με φαντασίας έκσταση στον μακρινό Πλανήτη…
    «Πάλι η φωνή αυτή!...»
    «Του χρήματος φωνή!...»
    «Από τον άγνωστο Πλανήτη…»
    «Λέει…»
    «Για να υπάρξουν οι ζωές…»
    «Υποταγμένες ψάχνουνε…»
    «Να βρουν…»
    «Με όλους τους τρόπους…»
    «Τις αόρατες αλυσίδες τους…»
    «Το χρήμα!...»

    Η φωνή του χρήματος κι οι άλλες οι φωνές… φθάνουν διαισθητικά… σε άλλον Πλανήτη…

    Τα όντα… απορούν για την φωνή του χρήματος… και με υπερηφάνειας έπαρση… τις σκοτεινές φωνές τις άλλες…

    Αρχίζουν… μια αίσθηση παράξενη… απόκοσμη… να νοιώθουν…

    Σαν να ‘χαν ζήσει… σε όνειρο απόμακρο… ενώ αυτά που άκουσαν μέσα τους… δεν μπορούν να πιστέψουν…
    «Τι φωνή απόκοσμη…»
    «Ήταν αυτή!...»
    «Για υποταγμένα όντα…»
    «Λέει…»
    «Για να υπάρξουν στην ζωή…»
    «Στην φωνή αυτή…»
    «Έχουν υποταχθεί…»
    «Φωνή…»
    «Που έχει γεννηθεί…»
    «Από άλλα όντα…»
    «Όντα…»
    «Με σκοτεινές φωνές…»
    «Που αλυσίδες αόρατες…»
    «Σφυρηλατήσανε…»
    «Για άλλα όντα…»
     
    Όλες οι φωνές των όντων… των τριών Πλανητών… αρχίζουν να ταξιδεύουν στο απέραντο διαστημικό κενό…

    Φθάνουν… στον Κεντρικό Ήλιο του Σύμπαντος…

    Μες στον Πυρήνα…

    Ο Πυρήνας… αρχίζει να συνοδεύει τις διάσπαρτες φωνές με διάφορους ήχους…
    Με αποχρώσεις σκοτεινές…
    Έπαρσης ήχους…
    Ήχους μεταλλικούς από αλυσίδες…
    Μετέωρους ήχους… που συνοδεύουν… των άλλων Πλανητών… τις φωνές των όντων…

    Οι Οντότητες… ακούνε σε βαθειά περισυλλογή τις διάφορες πλανητικές φωνές… και τους ήχους συνοδείας του Πυρήνα…
    Δεν μπορούν να πιστέψουν… τις μακρινές φωνές του χρήματος… και τις φωνές των σκοτεινών όντων…
    «Παράξενο!...»
    «Κάποια…»
    «Εφήμερα όντα…»
    «Σ’ έναν απόμακρο Πλανήτη…»
    «Στου Χρόνου του άχρονου…»
    «Την πορεία…»
    «Γεννήτορες του χρήματος!...»
    «Λένε πως είναι!...»
    «Νύχτα και μέρα…»
    «Αόρατες αλυσίδες…»
    «Σφυρηλατήσανε…»
    «Για άλλα εφήμερα όντα…»

    Οι φωνές των Οντοτήτων χάνονται απόμακρα… μέσα στους τελευταίους… με θλιβερή χροιά… ήχους συνοδείας του Πυρήνα…

    Μια ηρεμία απόκοσμη… ηχεί…

    Μέσα της… όλοι οι ήχοι έχουν χαθεί…

    Χαμένοι… στην διαστημική διαδρομή… του αιώνιου κύκλου των συμπαντικών αιώνων…
Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης