Ο Πύργος της Αλκυόνης
Κατηγορίες:
Tιμή:
 4.00 €
Εκδότης:
 e-bookshop.gr
Σελ. (PDF):
 110
ISBN:
 978-960-9520-21-8
Βαθμολογία:
  • ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ...
    O ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΑΛΚΥΟΝΗΣ

    (Θέατρο)

    Μυθική Εποχή.

    Πύργος ορειχάλκινος
    -σε άλλη διάσταση-
    σε βραχονησίδα στην Βόρεια Θάλασσα.

    Ενώ φυσάει και χιονίζει με μισό φεγγάρι, αερικά αιωρούμενα, τραγουδούν τον μύθο της Αλκυόνης.

    Η Αλκυόνη με βασιλική ενδυμασία βγαίνει στο μπαλκόνι. Απολαμβάνει τον άνεμο του Αιόλου, που φυσά απαλά. 

    Σε λίγο, φθάνει ναυαγός μπροστά στον Πύργο, μ’ ένα πληγωμένο πουλί. Ακολουθεί κι αυτός τον ίδιο δρόμο, όπως κι άλλοι πριν απ’ αυτόν, ναυαγοί. Μπαίνει στον Πύργο ενώ την μοίρα του τραγουδούν οι Νηρηίδες.

    Η Αλκυόνη, εμφανίζεται στο μπαλκόνι με το πληγωμένο πουλί. Νιώθει, η παρουσία του, την μοναξιά της ν’ απαλύνει. Αφού θα ζει με τ’ όμορφο αυτό πουλί...

    (Το σούρουπο σιγά-σιγά απλώνεται παντού...) 
       
    Α΄ Φρουρός: Το φως της μέρας... Νομίζω... αρχίζει να λιγοστεύει...
    Β΄ Φρουρός: Ναι... Όλα τριγύρω μας... αρχίζουν... άλλη μορφή... άλλη όψη... να παίρνουν... 
    Α΄ Φρουρός: Όψη χλωμή... Πριν βυθιστούν... μετά από λίγο... όλα μες στο σκοτάδι... 

    (Ακολουθούν στιγμές απόλυτης σιωπής.

    Αναδύονται μες απ’ την θάλασσα, τραγουδώντας, οι Νηρηίδες.)

    Το φως του ήλιου αρχίζει να χλωμιάζει.
    Τον κόσμο μας, το σούρουπο σε λίγο θ’ αγκαλιάσει.

    Η Αλκυόνη πάνω απ’ τα κύματα αρχίζει να ταξιδεύει,
    στον δρόμο της επιστροφής.

    Στον Πύργο, ανθρώπινη μορφή θα πάρει,
    κι όλη την νύχτα μες στην μοναξιά θα ζει.

    Β΄ Φρουρός: Όπου να ‘ναι το φτερούγισμα της Αλκυόνης θ’ ακουστεί. 
    Α΄ Φρουρός: Μέσα στο αμυδρό αυτό φως που αρχίζει να σβήνει...

    (Hσυχία. 

    Το σούρουπο συνεχίζει ν’ απλώνεται παντού. 

    Αμυδρά φωτίζεται ο Πύργος ενώ ακούγεται το φτερούγισμα της επιστροφής της Αλκυόνης.

    Σε λίγο, ανοίγει η πόρτα του μπαλκονιού του Πύργου ενώ αρχίζει να πέφτει το σκοτάδι. 

    Εμφανίζεται η Αλκυόνη. Αρχίζει να μονολογεί.)

    Αλκυόνη: Η μέρα πέρασε!... Αρχίζει να πέφτει το σκοτάδι!... 
    Κι εγώ, πάλι εδώ!... Στην ίδια θέση!... Φτερά να αισθάνομαι πως φτερουγίζουν γύρω μου!... Ενώ φτερά δεν έχω... 
    Μέσα μου... εικόνες ολοζώντανες... από πολύ ψηλά... ενός άλλου κόσμου. Παράξενο!... Νιώθω σαν να ξαναγεννήθηκα... 
    Όπως αισθάνομαι κάθε πρωί... όταν νομίζω... πως αρχίζω να πεθαίνω...

    (Γυρίζει, και με αργό, τελετουργικό βήμα αρχίζει να χάνεται μες στον Πύργο ενώ κλείνουν οι πόρτες. 

    Η νύχτα απλώνεται παντού ενώ οι Νηρηίδες καταδύονται με μουσική. 

    Σε λίγο, εμφανίζεται το μισοφέγγαρο ενώ αρχίζει να χιονίζει. 

    Ο Α΄ φρουρός κοιτάζει τριγύρω το χιόνι κι ύστερα ψηλά.)        

    Α΄ Φρουρός: Αρχίζει πάλι να χιονίζει.   
    Β΄ Φρουρός: Φαίνεται πως το αόρατο νησί μας ταξιδεύει ακόμη μες στον χειμώνα, στην θάλασσα του Βορρά.    
    Α΄ Φρουρός: Ενώ σε άλλον κόσμο ζούμε ‘μείς, νιώθω την παγερή αίσθηση της θάλασσας αυτής. 
    Β΄ Φρουρός: Αυτό, ίσως, αισθάνεται -αν και χωρίς ψυχή- κι ο Πύργος της Αλκυόνης. 
    Α΄ Φρουρός: Αν έχει ή όχι ψυχή, μόνο ο Πύργος ο ίδιος το γνωρίζει. 
    Β΄ Φρουρός: Χωρίς να έχει, όμως, στόμα ή μιλιά ανθρώπινη να μας το πει.

Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης